Rory Gallagher - Ξεροκέφαλος και μοναδικός

Η πιο γνωστή από τις ιστορίες που κυκλοφορούν γύρω από τον Rory Gallagher, είναι το περίφημο φλερτ που είχε με τους Rolling Stones. Η αλήθεια είναι ότι οι Stones δεν ήταν οι πρώτοι που θέλησαν κάτι τέτοιο ούτε και οι τελευταίοι. Ο Gallagher που σήμερα απουσιάζει επιδεικτικά από όλες τις λίστες που καταρτίζουν κατά καιρούς ειδικοί, με τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, απολάμβανε το σεβασμό και την εκτίμηση των συναδέλφων του.

Με τους Taste άνοιξε την αποχαιρετιστήρια συναυλία των Cream στο Albert Hall του Λονδίνου. Αμέσως μετά ο Clapton ανακοινώνει ότι θα συνεχίσει μόνος του και οι εναπομείναντες Ginger Baker και Jack Bruce, των οποίων οι διαμάχες υπήρξαν μυθικές και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, εντυπωσιασμένοι από το παίξιμο του ιρλανδού, του προτείνουν να αντικαταστήσει τον Eric Clapton.

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Rory Gallagher - Η ιστορία αρχίζει

Rory Gallagher. Θυμάμαι ακόμα όταν ήμουν παιδί το εξώφυλλο από το Calling Card, στον καναπέ στο σπίτι του θείου μου, τότε που για να ακούσεις ένα δίσκο ακολουθούσες μια μοναδική ιεροτελεστία. Ο δίσκος έπαιζε στο πικάπ και ακούγοντας την καινούργια αυτή μουσική, κοιτούσα και το πρόσωπο στο εξώφυλλο, με τα μεγάλα μάτια, τα πλούσια μαλλιά και τις μακριές φαβορίτες. Rory Gallagher. Τα μεγαλύτερα ξαδέλφια μου έβαζαν κατά καιρούς να ακούσω κάποιους από τους δίσκους τους και πάντα επέλεγαν να ακούσουν κάτι δικό του. Την περίμενα εκείνη τη στιγμή. Ανάμεσα στους πολλούς δίσκους τους υπήρχαν οι Rolling Stones, οι Beatles, οι Iron Maiden, οι Deep Purple, οι Rainbow και οι Doors.. Η μεγάλη δισκοθήκη όμως, πάντοτε κατέληγε στους δύο δίσκους του Rory. Calling Card και Top Priority. Τραγούδια όπως το Moonchild και το Philby στιγμάτισαν την παιδική μου ηλικία.

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Σταυροδρόμια και blues

Ο Robert Johnson ήταν απλά ένας από τους πιο χαρισματικούς blues κιθαρίστες που περάσαν στις δεκαετίες 1920 και 1930, γνωστός κυρίως σε περιορισμένο blues και jazz κοινό, έως ότου το 1961 κυκλοφόρησε ο δίσκος King Of Delta Blues Singers από την Columbia. Ο δίσκος αυτός γνώρισε τον Johnson σε περισσότερο κόσμο και σαν συνέπεια προσέδωσε αναγνώριση στο ταλέντο του, επηρεάζοντας πολλά από τα μετέπειτα μεγάλα ονόματα της μουσικής. Η σύντομη ζωή του ήταν δραματική και καλύπτεται από πολλές ασάφειες, δίνοντας έτσι λαβή σε μύθους γύρω από το μοναδικό ταλέντο που διέθετε.

Γεννήθηκε πιθανότατα το 1911 στο Hazlehurst του Μισσισιπή. Ο πραγματικός του πατέρας, για τον οποίο λίγα είναι γνωστά, ήταν ο Noah Johnson. Η παιδική του ζωή ήταν περιπετειώδης αφού η μητέρα του Julia Ann, ξαναπαντρεύτηκε τον Charles Dodds όταν ο Robert ήταν ενός έτους και απέκτησε μαζί του 10 παιδιά. Ο Dodds, που κατείχε δική του γη, πράγμα σπάνιο για μη λευκό, αναγκάστηκε να φύγει από τον τόπο του έπειτα από διαμάχη με κάποιους λευκούς κτηματίες και κατέφυγε στο Μέμφις, αλλάζοντας το όνομά του σε Charles Spencer. Στο σχολείο, ως Robert Spencer, απέκτησε μια σχετικά καλή μόρφωση για τα τότε κοινωνικά δεδομένα γεγονός που συμπεραίνεται από την υπογραφή του στο πιστοποιητικό γάμου του. Μετά το σχολείο θα επιλέξει να κρατήσει τελικά το επώνυμο του πραγματικού του πατέρα.

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Django Reinhardt, ο πατέρας του Heavy Metal.

Ναι, πολύ καλά διαβάσατε τον τίτλο. Το heavy metal, αυτή η σκληρή και «βάρβαρη» μουσική οφείλει την γέννησή της στον μεγάλο τσιγγάνο κιθαρίστα Django Reinhardt. Αν δεν υπήρχε εκείνος η μουσική θα είχε εξελιχθεί πολύ διαφορετικά σήμερα, με απρόβλεπτο τρόπο.

Ο Django έζησε τα περισσότερα από τα 43 χρόνια της ζωής του στη Γαλλία. Στα 18 του, μία πυρκαγιά στο βαγόνι που έμενε, του προξένησε σοβαρά εγκαύματα στο αριστερό χέρι που οδήγησε σε μόνιμη αγκύλωση του παράμεσου και του μικρού δάχτυλου. Επιδεικνύοντας απαράμιλλο θάρρος, θα ξαναπιάσει την κιθάρα του και θα αναπτύξει μια τεχνική που θα τον κάνει διάσημο σε όλο τον κόσμο.

Ολόκληρο το κείμενο >>>>