Νίκος Γκάλης vs Εθνική Ποδοσφαίρου

Είναι μέρες που ήθελα να γράψω κάτι για την παρουσία της Εθνικής Ελλάδος στο μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής. Σήμερα ο Α.Πανούτσος έγραψε στο "Πρώτο Θέμα" κάτι που εκφράζει απόλυτα τις σκέψεις μου και γι'αυτό το αναδημοσιεύω.

Ο μεγαλύτερος αθλητής που φόρεσε τα γαλανόλευκα ήταν ο Νίκος Γκάλης. Οχι επειδή ήταν το μεγαλύτερο ταλέντο, που ήταν, αλλά επειδή έμπαινε στο γήπεδο για να κερδίσει. Εκανε το παιχνίδι του όσο καλύτερα μπορούσε, συνήθως κέρδιζε, αλλά και τις φορές που έχανε δεν είχε πει ποτέ ότι βούλωσε τα στόματα όσων τον είχαν αμφισβητήσει. Γιατί κανένας ποτέ δεν θα τολμούσε να αμφισβητήσει τον Νίκο Γκάλη. Τη στιγμή που θα το έκανε θα είχε βάλει σε αμφισβήτηση τη διανοητική του κατάσταση και όχι την αξία του Γκάλη. Αντίθετα με την Εθνική Ελλάδας, ο Γκάλης ποτέ δεν αναφέρθηκε στα παλιά του κύπελλα. Ούτε καν στο Πανευρωπαϊκό του 1987. Είχε μάθει από την Αμερική ότι είσαι τόσο καλός όσο το τελευταίο σου αποτέλεσμα. Πηγαίνοντας σε τουρνουά ποτέ δεν είχε πει «να με αφήσουν να το ευχαριστηθώ». Για ευχαρίστηση υπάρχουν το "Allou Fun Park" και οι διακοπές. Ποτέ δεν είχε ζήτησε σεβασμό. Τον σεβασμό σού τον δίνουν, δεν τον ζητάς. Και ο σεβασμός δίνεται όταν ένας αθλητής τελειώσει την καριέρα του και μπορεί να κριθεί στο σύνολό του. Ποτέ δεν είχε πει "δεν έχω να αποδείξω τίποτα".

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Παραπλανητική διαφήμιση

Φίλοι, αγανακτισμένοι πολίτες αυτής της χώρας ευτυχείτε. Η ελληνική νομοθεσία είναι εδώ για να βοηθήσει τον κάθε έναν από εμάς, ή για να είμαι πιο σαφής, για να βοηθήσει 3.012.373 έλληνες που ψήφισαν πριν από μερικούς μήνες για να εκλεγεί η σημερινή κυβέρνηση. Δυστυχώς για εκείνους που τόσο το 2004 όσο και το 2007 είχαν ψηφίσει για την προηγούμενη κυβέρνηση, υπάρχει το ενδεχόμενο να μην προλαβαίνουν να ενεργήσουν νομικά λόγω παραγραφής.

Τι εμποδίζει τους ψηφοφόρους του 2009 να ασκήσουν αγωγές για παραπλανητική διαφήμιση;

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Rory Gallagher - Ξεροκέφαλος και μοναδικός

Η πιο γνωστή από τις ιστορίες που κυκλοφορούν γύρω από τον Rory Gallagher, είναι το περίφημο φλερτ που είχε με τους Rolling Stones. Η αλήθεια είναι ότι οι Stones δεν ήταν οι πρώτοι που θέλησαν κάτι τέτοιο ούτε και οι τελευταίοι. Ο Gallagher που σήμερα απουσιάζει επιδεικτικά από όλες τις λίστες που καταρτίζουν κατά καιρούς ειδικοί, με τους μεγαλύτερους κιθαρίστες όλων των εποχών, απολάμβανε το σεβασμό και την εκτίμηση των συναδέλφων του.

Με τους Taste άνοιξε την αποχαιρετιστήρια συναυλία των Cream στο Albert Hall του Λονδίνου. Αμέσως μετά ο Clapton ανακοινώνει ότι θα συνεχίσει μόνος του και οι εναπομείναντες Ginger Baker και Jack Bruce, των οποίων οι διαμάχες υπήρξαν μυθικές και συνεχίζονται μέχρι και σήμερα, εντυπωσιασμένοι από το παίξιμο του ιρλανδού, του προτείνουν να αντικαταστήσει τον Eric Clapton.

Ολόκληρο το κείμενο >>>>

Ανθρώπινες εικόνες

εικονες του ανθρωπινου σωματος

View more presentations from nikos gnikap.

Rory Gallagher - Δισκογραφία

Το πρώτο άλμπουμ του Rory δεν έχει τίτλο. Μονάχα το όνομά του. Το εξώφυλλο είναι μαγικό. Εκείνη την εποχή τα περιοδικά μιλάνε για τον κιθαρίστα που παίζει rock και μοιάζει με αρχαίο έλληνα θεό. Ξεχωρίζουν πολλά τραγούδια όπως το Laundromat, το I Fall Apart και το For The Last Time. Σήμερα κατηγορείται που επέμενε να κάνει ο ίδιος την παραγωγή με αποτέλεσμα ο ήχος να είναι φτωχός. Ο Rory ξεκίνησε και από την αρχή άρχισε να δείχνει τις προθέσεις του. Η μουσική που τον αφορούσε θα ήταν προσωπική υπόθεση. Στο εξής θα ήταν ο κύριος δημιουργός και θα διασκεύαζε μόνον κλασσικά blues. Στις ηχογραφήσεις του θα προσθέσει όσες κιθάρες έκρινε ότι χρειάζονται, ενώ δεν θα φοβηθεί να παίξει μέχρι και σαξόφωνο (Can’t Believe It’s True).

Ολόκληρο το κείμενο >>>>